کم بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی؛ یک بررسی از نشریه Nature
پژوهش فوق اولین مطالعه در خصوص بررسی یکپارچگی بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی

پزشکی و روانشناسی
گزارش

کاهش ویژگیهای شناختی و حسی به ویژه در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی به عنوان مشخصه اصلی اختلالات روانی شناخته شده است 3-1. درک بصری ممکن است در نتیجه مکانیزم پیچیده ای باشد که در ایجاد یکپارچگی اطلاعات بصری نقش دارد و با عملکرد سیستم (مگنوسلولار) magnocellular یا مسیرهای بصری پروسلولار (parvocellular) و یا یکپارچگی مغزی اطلاعات حسی در سینگال های از بالا به پایین ارتباط دارد 4،5. تحقیقات قبلی در این مورد حاکی از آن است که بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در مقایسه با گروه کنترل سالم، نقایص پردازشی و یکپارچگی بصری زودهنگامی را تجربه می نمایند6،7. یکی دیگر از مطالعات صورت گرفته در این زمینه نشان می دهد که کاهش ویژگیهای ادراکی و شناختی متعدد در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، خویشاوندان درجه یک آنها و بیماران اسکیزوتاپیال اتفاق می افتد 8.

 

     کم بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در نژاد چینی هون

     نتایج. 1

     بحث.. 1

     روش ها 1

کم بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در نژاد چینی هون (Han)

با وجود اینکه یکی از ویژگیهای اصلی ابتلاء به بیماری اسکیزوفرنی تشخیص کاهش شناختی و حسی در بیماران است اما تنها بخش کوچکی از اعصاب حسی- بصری مورد شناسایی دانشمندان قرار گرفته است. مطالعاتی که تاکنون بر روی درک سه بعدیِ سیستم های بصریِ بر مبنای اطلاعات دو بعدی صورت گرفته است هنوز هم از محدودیت های خاص خود برخوردار است. مطالعه فوق اولین مطالعه در خصوص بررسی یکپارچگی بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در جمعیت چینی نژاد هون می باشد. در تحقیقات بعدی نیز مطالعاتی در زمینه ارتباط میان بینایی سه بعدی در انسان با علایم بالینی صورت خواهد گرفت. در این مطالعه از دو گروه کنترل از جمله 100 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی و 80 فرد سالم استفاده گردید. درک دو چشمی از عمق (Stereo acuity)  با انجام آزمایش بینایی سه بعدیِ تیتموس (Titmus Stereopsis Test) و بررسی نشانه های بالینی با کمک نسخه چینی برنامه (Scales for the Assessment of Positive and Negative Symptoms) یا همان (SAPS and SANS) مورد ارزیابی قرار گرفت.

دو گروه مورد مطالعه در زمینه لگاریتم ثانیه قوسی (Log seconds of arc: ثانیه قوسی یک شصتم دقیقه و ۱/۱۲۹۶۰۰۰ یک دایره است)، تفاوت های فاحشی را از خود نشان دادند (p<0.0001). درصد بیمارانی که عارضه کاهش بینایی سه بعدی در آنها درست تشخیص داده شده بود در مقایسه با گروه کنترل سالم در لگاریتم ثانیه قوسی 40، 50، 60، 80، 100، 140، 200 و 400 با کاهش قابل توجهی روبرو شدند (کل جمعیت سالم، p<0.01). در برنامه SAPS یا SANS هیچ گونه ارتباطی میان لگاریتم ثانیه قوسی بیماران با کل امتیازات یا زیرمجموعه آن پیدا نشد (کل گروه، p>0,05). یافته های ما در این زمینه ثابت می کند که بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در نژاد چینی هون با کاهش بینایی سه بعدی آشکاری مواجه بودند. با این حال، علایم بالینی، دید سه بعدی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی را به هیچ وجه تحت تاثیر قرار نمی دهد.

بعلاوه اینکه بیماران پیش از ابتلاء به اسکیزوفرنی با کاهش توانایی های بصری مواجه شدند. 12-9. کاهش درک بصری در مراحل بعدی می تواند عوارض بیشتری مانند ناخوشی شدید، کاهش کیفیت زندگی یا حتی بیکاری در اثر ابتلاء به اسکیزوفرنی را در پی داشته باشد. بنابراین کاهش درک بصری به عنوان یک نشانه مقدماتی و هدف درمانی در جهت تشخیص اسکیزوفرنی عمل می کند به همین خاطر مکانیزم حیاتیِ کمبودِ علائمِ ادراکی و بصری در بیماران متبلا به اسکیزوفرنی باید در آینده مورد تحقیق و بررسی قرار گیرد.

از بینایی سه بعدی به عنوان مولفه اصلی فرایند بصری اولیه بشر به عنوان “solid vision” نام برده می شود. solid vision” در نتیجه اختلاف میان تصاویر سمت راست و چپ چشم به دلیل تغییر موضع عمودی تقریباً 66 میلی متری آن حاصل می شود. با ترکیب دو تصویر در پوسته مغز، اختلاف و عدم تشابه بیشتر موجب ایجاد تصایر سه بعدی می شود. عملکرد حیاتی سیستم بصری اولیه بشر طوری تنظیم شده است که به محض دریافت اطلاعات دو بعدی به ساخت تصاویر سه بعدی مبادرت می ورزد. با وجود اینکه برخی از مطالعات صورت گرفته بر روی پردازش بصری دو بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی تاکید می کنند اما هنوز هم مطالعه بر روی درک سه بعدی انسان با جدیت دنبال نمی شود. تاکنون تنها دو مطالعه در این زمینه به بررسی مستقیم بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و خطای دید سه بعدی در آنها پرداخته است، بدین منظور از تست های "درک دو چشمی از عمق" که عموماً در آزمایشات بصری مرسوم مورد استفاده قرار می گیرند استفاده می شود 5،14. یافته های ما از کاهش بینایی سه بعدی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی حکایت دارند و حتی آزمون های Graded Circle که خود از تست های Wirt Stereo گرفته شدند هم نمی توانند ارتباطی میان علایم روانی بالینی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی پیدا کنند5،15.

بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی یا کسانی که تحت تاثیر این بیماری قرار دارند در دید سه بعدی صدمات بیشتری را نسبت به گروه سالم تحت کنترل تجربه می نمایند، در حالیکه با استفاده از آزمون های Graded Circle با "طرح نقطه ای تصادفی" و نیز تست Frisby Stereo هیچ گونه ارتباطی میان علایم روانی بالینی و بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مشاهده نشده است 14،16،17. بنابراین یافته های فوق نشان می دهند که در دید سه بعدی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و گروه سالم تحت کنترل در نژاد چینی هون تفاوت معنی داری وجود دارد. با این حال تاکنون دید سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در این نژاد در تحقیقات قبلی مورد ارزیابی قرار نگرفته است. اما در حقیقت در عملکرد شناختی آنها تفاوت های فاحشی دیده می شود 18،19. بنابراین این مطالعه اولین تحقیق صورت گرفته به منظور بررسی یکپارچگی دید سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در نژاد چینی هون و سپس انجام مطالعات بعدی با هدف مشاهده ارتباط میان دید سه بعدی و علایم روانی بالینی در آنها می باشد. با توجه به داده های فوق فرضیات زیر بدست آمد: 1) دید سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در مقایسه با گروه سالم تحت کنترل در نژاد چینی هون ضعیف تر می باشد و 2) علایم روانی بالینی به هیچ وجه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی را تحت تاثیر قرار نمی دهد.

 


نتایج

ویژگیهای بالینی و دموگرافیک در جدول شماره یک به طور خلاصه نشان داده شده اند. بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و گروه سالم تحت کنترل به لحاظ جنسیتی (0.69=P، 1.57= 2X)، سنی (0.06= P، 1.86-=t) و تحصیلی (0.85= p، 0.19-=t) تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشتند. میانگین و استاندارد سن ابتلاء به بیماری (انحراف معیار ± میانگین)، طول بیماری و امتیازات SAPS و SANS در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بین دو عدد 25.7 ± 10.3 سال، 6.6± 16.7 ماه، 13.4 ± 14.8 و 20.4 ± 35.0 تخمین زده شد. بعلاوه میانهِ آستانهِ درکِ دو چشمی از عمق در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و گروه سالم تحت کنترل، 60 و 40 ثانیه قوسی محاسبه شد.

داده های مربوط به درک دو چشمی از عمق از لگاریتم ثانیه قوسی به تمام موارد انتقال یافتند. با انجام آزمایش دو دامنه دار به روش T، لگاریتم ثانیه قوسی در موارد ابتلا به اسکیزوفرنی (2.02-1.86: ( [CI] 95% (فاصله اطمینان)، 1.78= میانه، 1.94= میانگین) در مقایسه با گروه سالم تحت کنترل (000.0=P، 178= df، 6.32= t، 1.67-1.62: CI 95%، 1.60= میانه، 1.64= میانگین) با افزایش معناداری روبرو گردید (شکل 1). تحقیقات بعدی در این زمینه بیانگر آن بود که در لگاریتم ثانیه قوسی میان بیماران زن و زنان تحت کنترل در گروه سالم و همچنین میان بیماران مرد و مردان تحت کنترل در گروه سالم با آمارهای (000.0=p، 97=df، 4.22=t) و (000.0=p، 79=df، 4.67=t) تفاوت های فاحشی وجود دارد. از سوی دیگر هیچ تفاوت معناداری در لگاریتم ثانیه قوسی بیماران زن و مرد (0.22=p، 98=df، 1.24=t) و نیز بیماران زن و مرد در گروه سالم تحت کنترل (0.82=p، 78=df، 0.24-=t) مشاهده نگردید.

درصد بیمارانی که عارضه بینایی سه بعدی در آنها بدرستی تشخیص داده شد طبق آمارهای پیش رو 400 (0.004=p، 2.90=z)، 200(0.001=p، 3.2=z)، 140 (000.0=p، 4.01=z)، 100 (0.000=p، 4.72=z)، 80 (0.000=p، 5.32=z)، 60 (0.000=p، 6.20=z)، 50 (0.000=p، 6.27=z) و 40 (0.000=p، 5.71=z) در مقایسه با گروه سالم تحت کنترل (شکل یک) با کاهش چشمگیری روبرو گردید. تحلیل های ارتباطی بعدی همچنین از عدم ارتباط لگاریتم ثانیه قوسی با سن، تحصیلات، سن ابتلاء به بیماری، طول بیماری و نمره کلی و زیرمجموعه نمرات SANS و SAPS در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی (کل، 0.05<p) حکایت داشت.

 

زاویه بینایی سه بعدی (ثانیه قوسی) (مقیاس لوگ)

شکل دو. تشخیص درست بینایی سه بعدی در گروه تحت نظر با زاویه مشخص بینایی سه بعدی. زاویه کوچکتر بینایی سه بعدی با افزایش سختی کار ارتباط دارد. 0.001>p، 6.27-4.01=z**، 1.01>p، 3.2-2.9=z**.

بحث

تا آنجایی که می دانیم مطالعه پیش رو اولین مطالعه در بررسی یکپارچگی بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در نژاد چینی هون به شمار می رود. نتایج بدست آمده از وجود علایم بارز کم بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در مقایسه با گروه سالم تحت کنترل در جمعیت چینی هون حکایت داشت.

یافته های بدست آمده ثابت می کند که بیماران نژاد چینی هون در اثر ابتلاء به اسکیزوفرنی با کم بینایی سه بعدی و ضعف در آن روبرو می شوند، نتایج فوق از این نظر با فرضیات پیش بینی شده در مورد بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و کم بینایی سه بعدی در آنها نسبت به گروه سالم تحت کنترل در نژاد چینی هون مطابقت داشت. دو مطالعه قبلی نشان می دهند که بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در مقایسه با گروه سالم تحت کنترل ضعف بیشتری را در ناحیه بینایی سه بعدی متحمل شدند 5،14 . گفته می شود ایجاد درک سه بعدی توسط دو کورتکس پوسته مغز مخصوصاً کرتکس اولیه بینایی کنترل می شود، در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی عملکرد غیرعادی این دو کورتکس مشاهده شده است که در مراحل بعدی به کم بینایی سه بعدی در آنها منجر می گردد 22-20. مطالعات اخیر نشان می دهند که کم بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به پارکینگسون با کاهش حجم خاکستری با کورتکس اولیه بینایی در سمت راست مرتبط بود که در مراحل بعدی منجر به بروز اختلال و سوء عملکرد در بیماران مبتلا به پارکینگسون گردید 23. بنابراین بیماران متبلا به اسکیزوفرنی باید در آینده تحت مطالعات بیشتری در زمینه ارتباط میان بینایی سه بعدی و کورتکس اولیه بینایی قرار بگیرند.

هیچ ارتباطی میان بینایی سه بعدی همراه با علائم روانی بالینی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بدست نیامد، نتایج این یافته ها در راستای فرضیات قبلی مبنی بر عدم تاثیر علائم روانی بالینی بر بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی به کار گرفته شده است. مطالعات صورت گرفته ثابت کرده است که بینایی سه بعدی هیچ اثر قابل ملاحظه ای بر علایم روانی بالینی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی ندارد 5،14. بعلاوه نتایج بدست آمده با تئوری های اسکیزوفرنیک قابلِ رشدِ سیستم عصبی مطابقت دارند. به طور معمول، رشد و توسعه بینایی سه بعدی در نوباوگی آغاز شده و یک کودک نه ساله از این نظر به سطح بزرگسالان دست می یابد 24. در این مطالعه میانگین آستانه بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی با درجه 60 ثانیه قوسی (شکل دو) مشاهده گردید که معمولاً در هفت سالگی رخ می دهد 24،25 و حاکی از آن است که بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در دوران کودکی ضعیف شده و در مراحل بعدی به صورت غیرمستقیم تصدیق می کند که ارتباطی میان علایم روانی بالینی و بینایی سه بعدی در بیمارانی که از اسکیزوفرنی رنج می برند وجود ندارد.

بنابراین وجود اینگونه شواهد نشان دهنده آن است که کم بینایی سه بعدی باید به عنوان نشانه اولیه در تشخیص اسکیزوفرنی در نظر گرفته شود که در آینده به توسعه روش شناسی تشخیص ریسک در بیماری اسکیزوفرنی می انجامد. با این وجود یکی از مطالعات اخیراً صورت گرفته بیانگر آن است که اندازه نمونه ها در بینایی سه بعدی در نمونه های جوانی که سرعت گسترش اسکیزوفرنی در آنها با ریسک بالینی بیشتری همراه است در مقایسه با گروه سالم تحت کنترل طبیعی، بسیار کوچک بوده است و محققین مربوطه نمی دانستند که چه تعدادی از نمونه های بالینی با ریسک خطر بالا، خطر گسترش اسکیزوفرنی در بیماران را تشدید می کنند 26. این امر به خو#1608;دی خود می تواند احتمال دسترسی به یافته های مثبتِ کاذب را افزایش دهد. بنابراین در آینده بینایی سه بعدی در افراد با ریسک بالینی بالا باید به منظور کمک به پیش بینی درصد خطر توسعه اسکیزوفرنی در مناطق جغرافیایی مطالعاتی و مقیاس وسیع مورد تحقیق و بررسی قرار گیرد. در این مطالعه باید به چندین محدودیت مطالعاتی اشاره شود.

اول اینکه این مطالعه از دو ویژگی "مورد-شاهدی (Case-control) و مقطعی (Cross-sectional) برخوردار بودند، بنابراین استفاده از توضیح "رابطه اتفاقی" محتاطانه تر به نظر می رسید.

دوم اینکه در مطالعه پیش رو استفاده از سنین 51-13 به جای 35-18 به عنوان معیار نتیجه گیری مورد تائید قرار گرفت که می تواند به شکل مبنایی در تشخیص بیماری اسکیزوفرنی در سنین کودکی مانند 13 سالگی عمل کند. بنابراین مطالعات بعدی در زمینه تشخیص اسکیزوفرنی باید در سنین 18 تا 35 سالگی صورت گیرد.

سوماً اطلاعات در خصوص داروهای ضد روانپریشی جمع آوری نگردید و اثرات این داروها بر بینایی سه بعدی در اسکیزوفرنی را نمی توان در مطالعات بعدی مورد بررسی قرار داد. از این رو در مطالعات بعدی باید به جمع آوری اطلاعات در خصوص داروهای ضد روانپریشی پرداخته شود و ارتباط میان این داروها با بینایی سه بعدی در بیماری اسکیزوفرنی مورد بررسی قرار گیرد.

چهارماً در مطالعه اسکیزوفرنی تحت درمان نمی توان از اثرات داروهای ضد روانپریشی بر بینایی سه بعدی و علایم بالینی براحتی عبور کرد که می تواند مسیر حرکت خود را به سوی یافته های بدست آمده در این مطالعه تغییر دهد. بنابرین انجام یک مطالعه دیگر بر روی بیمارانی که در مراحل اولیه ابتلاء به بیماری اسکیزوفرنی بدون استفاده از داروهای مربوطه هستند باید در مراحل بعدی انجام گیرد.

پنجم اینکه دیگر اطلاعات بالینی و دموگرافیک که باید در تحلیل های آماری در نظر گرفته شوند شامل مصرف سیگار، سن بستری اولین بار بیمار و شماره بستری در این مطالعه جمع آوری نشدند و دلیل این امر امکان اثرگذاری بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی بود.

سرانجام طبقه بندی جمعیتی نمونه ها بر اساس میزان مداخلات آنها صورت گرفت. با این حال تمام مواردِ مورد مطالعه از جمعیت نژاد چینی هون واقع در منطقه Hefei انتخاب شدند که هیچ تاثیری بر یافته های بدست آمده ندارند.

به طور خلاصه می توان گفت کاهش بینایی سه بعدی در نژاد چینی هون با سابقه ابتلاء به اسکیزوفرنی تایید شد، بعلاوه علائم روانی بالینی نیز هیچ گونه اثری بروی بینایی سه بعدیِ بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی به جا نگذاشت. اما با وجودی که آن دسته از یافته هایی که با نمونه ها در سطح وسیع (100 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی و 80 نفر بدون سابقه بیماری تحت کنترل) مطابقت داشتند با دو مطالعه قبلی نیز همخوانی نشان دادند 5،14، اما هنوز مکانیسم عصبی کم بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی به درستی شناخته نشده است. بنابراین مطالعه بعدی باید مکانیسم عصبی کم بینایی سه بعدی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و اینکه آیا کم بینایی سه بعدی به عنوان نشانه مقدماتی اصلی در تشخیص اسکیزوفرنی محسوب می شود را تعیین کند.

روش ها

دستورالعمل های اخلاقی

مطالعه پیش رو در سپتامبر 2013 تا اکتبر 2015 در منطقه Hefei واقع در کشور چین و در راستای قوانین تصویب شده صورت گرفت. پروتکل تحقیق و رضایت نامه به تایید Review Board of Mental Health Centre در استان Anhui رسید، شهر Hefei دارای یک بیمارستان روانی با ظرفیت 1530 تختخواب و یک منطقه تحت پوشش با جمعیت تقریبی 5 میلیون و 700000 هزار نفر بود. یک روانپزشک بالینی به توضیح در مورد پروتکل تحقیق و فرایند حضور افراد شرکت کننده در آن پرداخت. شرح وقایع در این مطالعه به افزایش سطح درک افراد شرکت کننده در تحقیق با استفاده از زبان های محلی مناسب و آمادگی احساسی کمک می کرد. چنانچه فرد موردنظر تمایل داشت تا در این مطالعه حضور یابد روانپزشک موردنظر توضیحات مفصلی را از وی و سرپرست وی تهیه می کرد. سپس این فرد برای شرکت در مطالعه باید تنها فرم رضایت نامه کتبی را در اختیار روانپزشک مربوطه قرار می داد.

افراد شرکت کننده. بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی (46 مرد/54 زن، تعداد کل 100 نفر) از بیماران تحت درمان در بخش روانیِ مرکزِ سلامتِ استان Anhui انتخاب شدند. معیار نتیجه گیری بر اساس فاکتورهای زیر تعیین شد:

(a) سن افراد شرکت کننده باید بین 13 تا 51 سال باشد،

(b) ابتلاء به بیماری اسکیزوفرنی با انجام آزمایشات تشخیصی مرکز Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders در فرد شرکت کننده تایید شده باشد ویراش چهارم انجمن روان پزشکی آمریکا-DSM-IV-

(c) فرد شرکت کننده باید دست کم چهار سال در مدرسه تحصیل کرده باشد،

(d) بیش از دو سال از دوره بیماری وی سپری نشده باشد و بررسی های Clinical Global Impression (CGI) نشان دهنده کاهش شدت بیماری بوده باشد،

(e) فرد شرکت کننده باید سه ماه قبل از ورود به مطالعه دُز ثابتی از داروهای دهانی ضد روانپریشی را دریافت کرده باشد و سرانجام

(f) فرم رضایت نامه کتبی را تهیه کرده و بتواند در ارزیابی های بینایی سه بعدی شرکت کند. آزمایشات تشخیصی با کمک دو روانپزشک مستقل و باتجربه صورت گرفته و به تایید Structural Clinical Interview در DSM-IV رسیده است.

همزمان گروه های سالم تحت کنترل (80 نفر متشکل از 35 مرد و 45 زن) از منطقه محلی Hefei به مطالعه وارد شدند. با انجام مصاحبات نامنظم وضعیت روانی فعلی شرکت کنندگان، سابقه خانوادگی و شخصی در ابتلاء به اختلالات روانی در آنها مورد ارزیابی قرار گرفت. در هیچ یک از گروه های سالم تحت کنترل، هیچگونه اختلالات روانی یا سابقه خانوادگی و شخصی مشاهده نشد.

تمام افراد شرکت کننده در این مطالعه از نژاد چینی هون و با شرایط جسمی مناسب بودند و هیچ سابقه ای در رابطه با آسیب شناسی عینی در آنها دیده نشد. افراد با اختلالاتی چون تاربینی، کوررنگی، دوبینی، آب سیاه، رتینوپاتی دیابتی، اختلالات اسکیزوفرنی، زوال عقل، اختلالات سیستم عصبی و نورولوژیکی از مطالعه کنار گذاشته شدند. در هیچ یک از بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و گروه های سالم تحت کنترل تجربه مصرف الکل یا مواد مخدر یا اعتیاد به آنها وجود نداشت.

ابزارهای بالینی

یک پرسشنامه دقیق با اطلاعاتی نظیر جنسیت، سن، تحصیلات، سابقه پزشکی، آزمایشات جسمی و روانی برای بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و گروه های سالم تحت کنترل طراحی شد. با مراجعه به پرونده پزشکی بیماران نیز اطلاعات بیشتری در مورد آنها جمع آوری گردید.

دو روانپزشک با تجربه (بدون آگاهی از وضعیت بالینی بیماران مبتلا به سکیزوفرنی) با استفاده از نسخه چینی برنامه27،28 (SAPS and SANS) Scales of Assessment of Positive and Negative Symptoms به بررسی علایم روانی مثبت و منفی بیماران پرداختند. SAPS و SANS به ترتیب از 34 و 24 آیتم تشکیل شده است که در آن از مقیاس 6 امتیازی لیکرت : Likert scale) یک مقیاس روان‌سنجی است که مکرراً در پرسشنامه‌های پژوهشی مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از این مقیاس در نظرسنجی‌های پژوهشی آنقدر رایج است که اصطلاح‌های مقیاس لیکرت و مقیاس امتیازی را متناوباً به جای هم به کار می‌برند) (عدد صفر به منزله عدم وجود بیماری و عدد پنج به منزله شدت بیماری است) استفاده می شود. 4 مقیاس فرعی SAPS شامل توهم، هذیان، ناهنجاری رفتاری نامعمول و اختلال تفکر –صوری مثبت می باشند. SANS خود از پنج مقیاس فرعی به شرح زیر تشکیل شده است: هیجانات عاطفی، زبان پریشی، کم علاقگی، رفتارهای ضد اجتماعی و کم توجهی. هر دو روانپزشک شرکت کننده قبل از آغاز مطالعه آموزش های لازم را در خصوص نحوه استفاده از SANS و SAPS کسب کردند. نسخه چینی هر دو مقیاس SANS و SAPS به اندازه کافی معتبر و قابل اعتماد 29 بوده و در این مطالعه از مجموع امتیاز برخوردار بودند.

درک دو چشمی از عمق با کمک نور طبیعی و با استفاده از تست بینایی سه بعدی تیتموس (Titmus Stereopsis) تحت شرایط زیر صورت گرفت:

1. دسته بزرگی از مگس های خانگی مختلف

2. سه دسته از حیوانات

3. نه سری حلقه مدور (شکل سه)

مگس های خانگی معرف بینایی سه بعدی مشهود هستند. در این مطالعه برای کودکان از سه مجموعه از حیوانات موجود استفاده گردید. الگوهای دوار (نه سری حلقه دایره شکل) با استفاده از یک زنجیره مدرج شرایط انجام آزمایشهای اصلی را فراهم می کنند که عمدتاً برای بزرگسالان طراحی شده اند. در هر یک از مجموعه دوایر، چهار دایره وجود دارد و تنها یکی از آنها از درجه ناهمگونی متقاطع برخوردار است. اینطور به نظر می رسد که ویژگی فوق دایره مورد نظر را نسبت به سایر دوایر به افراد شرکت کننده در مطالعه نزدیک تر می کند. افراد باید در هر مجموعه دایره نزدیکتر را شناسایی کنند. با کاهش درجه ناهمگونی متقاطع، درجه سختی بینایی سه بعدی نیز افزایش می یابد. مجموع سطوح نه گانه با طیف 40 تا 800 ثانیه قوسی در تست دایره اعمال می شود. ثبت درک دو چشمی از عمق در پیچیده ترین سطوح شکل می گیرد. در هنگام آزمایش، فرد تحت درمان تصاویر را از طریق متقارن کردن عینک طبی با فاصله 40 سانتی متری مشاهده می کند. بعلاوه کتابچه ای نیز به صورت عمودی در راستای محور افقی- بصری فرد قرار داده می شود. ابتدا مگس خانگی در معرض نمایش قرار می گیرد و در صورت دریافت واکنش مثبت آزمون دایره ادامه پیدا می کند. سپس فرد واجد شرایط با ویژگیهای ارزیابی درک دو چشمی از عمق به شرح زیر مورد مقایسه قرار می گیرد:

(a): تیزبینی چشم چپ و راست پس از تصحیح به ترتیب به رقم حداقلی 0.6 دست یافت و (b) شدت اختلاف میان دو چشم چپ و راست از خط اول تابلوی E الگاریتم سنجش بینایی (E Standard Logarithm Eyesight Table) کمتر بود.

بررسی های آماری. در این مطالعه بررسی داده ها با استفاده از نسخه شماره 17.0 (شرکت سهامی SPSS، شیگاکو (IL)) برنامه Statistical Package for the Social Science (SPSS)) انجام گرفت. تفاوت میان بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و گروه های سالم تحت کنترل با انجام آزمایش دو دامنه ای Student t به لحاظ سنی، تحصیلی، لگاریتم ثانیه قوسی و تست تشخیص جنسیتی 2X مورد مقایسه قرار گرفت. برای بررسی ارتباط میان لگاریتم ثانیه قوسی، سن، تحصیلات، شیوع سن بیماری، طول بیماری، علایم روانی بالینی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، از تست ارتباط Pearson استفاده شد. آستانه درک دو چشمی از عمق به عنوان حداقل زاویه بینایی سه بعدی در بیماران با واکنش مناسب و صحیح تعریف گردید. درصد گروه هایی که در هر زوایه بینایی سه بعدی از خود واکنش درست و مناسب نشان دادند با استفاده از تست U مان- ویتنی (آماره های z) مورد بررسی قرار گرفت. تمام مقایسات با سطح معنی دار 5% و دوسویه بود. داده ها با میانگین (انحراف استاندارد) ± معرفی گردید. برای نشان دادن شکل ها از برنامه Graphpad Prism نسخه 5.0 (Graphpad Software Inc، سانفرانسیسکو) استفاده شد.

 

شکل سه. تست بینایی سه بعدی تیتموس

-----

این مقاله تحت عنوان "Stereopsis deficits in patients with schizophrenia in a Han Chinese population" در ماه آپریل سال ۲۰۱۷ در نشریه بسیار معتبر نیچر (Nature) منتشر شده؛ در مقاله‌کده ترجمه و در اینجا آورده شده است. برای دسترسی به اصل مقاله به اینجا مراجعه کنید. 

برگرفته ازNature.com

عنوان: Stereopsis deficits in patients with schizophrenia in a Han Chinese population

ناشر: Nature

تاریخ انتشار: 1970 ,Jan

تعداد صفحات: 4

قیمت: 9500 تومان

روانشناسیبیماری هاتحقیقات پزشکیعلائم و نشانه ها

دانلود اصل مقاله به زبان انگلیسی