اوقات فراغت و ریسک چاقی مزمن
تحرک در اوقات فراغت و ریسک متابولیک در طولانی مدت

پزشکی و روانشناسی
پژوهش

 هدف از این پژوهش بررسی تاثیرات دوگانه فعالیت فیزیکی معمولی و  شدید و همچنین نشستن در اوقات فراغت بر ریسک طولانی‌مدت چاقی مزمن و خوشه‌بندی ریسک‌فاکتور متابولیک است(هدف از خوشه‌بندی، تقسیم داده‌ها به گروه‌های مختلف است). مدت زمان فعالیت فیزیکی شدید و خفیف و نیز نشستن در زمان فراغت از طریق پرسشنامه‌ای بین سال‌های 1997 و 1999 میان 3.670 شرکت‌کننده از مطالعۀ وایتهال کوهورت 2 ارزیابی شده است (73% مرد، میانگین سنی 56 سال). الگوهای رگرسیونی منطقی چندمتغیرۀ تنظیم شده، به بررسی رابطه میان فعالیت فیزیکی و نشستن در زمان فراغت، با احتمال چاقی مزمن و ریسک متابولیک مزمن (مانند کلسترول HDL پایین، تری‌گلیسرول بالا، فشارخون بالا، افزایش قندخون، مقاومت در برابر انسولین) در میان 5 و 10 بیماری می‌پردازد. 

فعالیت فیزیکی و عدم نشستن در فراغت با چاقی مزمن مرتبط بود. کمترین احتمال چاقی مشاهده شده در افراد، حاکی از فعالیت فیزیکی بالا و نشستن کمتر در زمان فراغت است (OR=0.26؛ 0.11 CI 95%، 0.64)، (با تاثیرات ضعیف‌تر پس از 10 سال بود). درمقایسه با افراد با فعالیت فیزیکی پایین (کسانی که زمان بیشتری را در اوقات فراغت صرف نشستن می‌نمایند) آنهایی که از فعالیت فیزیکی و نشستن هنگام فراغت به صورت متوسط برخوردارند، از احتمال خوشه‌بندی ریسک متابولیک مزمن پس از 5 سال برخوردار هستند (OR0.53;95%CI0.36,0.78) که در آن احتمال مشابهی پس از 10 سال نیز  وجود دارد. نشستن کم و فعالیت زیاد می‌تواند برای کاهش ریسک چاقی مزمن مورد مفید باشد. روابط مربوط به توسعۀ خوشه‌بندی ریسک‌فاکتور متابولیک از وضوح کمتری برخوردار است و نتیجه گیری در این خصوص کمی مشکل به نظر می‌رسد.


برگرفته ازspringer.com

عنوان: Combined effect of physical activity and leisure time sitting on long-term risk of incident obesity and metabolic risk factor clustering

ناشر: Nature

تاریخ انتشار: 2014 ,Jan

تعداد صفحات: 10

قیمت: 9500 تومان

بیماری هاتحقیقات پزشکی

دانلود اصل مقاله به زبان انگلیسی